The sky is the limit?

The sky is the limit? 

Laatst schreef ik over mijn plannen om mijn eerste échte fysieke winkel te openen die voor altijd blijft. Met een mooie vloer en goede hangers, echte rekken en fijne nieuwe merken. Ik schreef toen zoiets als 'Volg je dromen want the sky is the limit'. Nou viel die sky even naar beneden hier de afgelopen week. 

'Jeetje, waar begin ik aan'.
Drie kleine kinderen, een huishouden, een man, sporten, druk sociaal leven, oudervereniging, klassenmoeder, dochter, zus en dan ook nog een winkel gaan openen. Hoe leuk maar ook hoe spannend. Elke week hoop ik dat de datum van oplevering definitief wordt, maar helaas is er nog steeds geen witte rook. Ik ben afhankelijk van een ander die gaat verhuizen, en het lijkt daar allemaal niet zo snel te gaan als ik zou willen. Dat is frustrerend want ik moet vooruit. Planningen maken, tasjes bestellen, personeel regelen, systemen inrichten, etc. Daar kan ik dan nogal moedeloos van worden. Ik heb geen tot weinig geduld, lekker handig in deze situatie....

Zo snel als het weer om kan slaan, zo snel ging het hier ook afgelopen week. Weinig online bestellingen,  en geen puf om er iets aan te doen in zo'n week. En dat betekent dus ook dat er weinig geld wordt verdiend, daar word ik onrustig van. Waarom zie ik bij andere winkels de rolcontainers vol staan met orders en waarom heb ik dat niet? Ondertussen de nieuwe plannen uitwerken, want daar krijg ik wel fijne energie van. Ik ben bij andere winkels gaan kijken om ideeën op te doen, noem het marktonderzoek. Ik ben op pad gegaan voor een toffe vloer én ik heb een stel nieuwe paspoppen op de kop getikt! Het begint eindelijk vorm te krijgen buiten mijn hoofd ;)! 

Dus mixed feelings de afgelopen week. Werken met kinderen om je heen valt niet altijd mee. Ik mis mijn winkel, dat was toch een soort uitvlucht geworden ;)! Ook weer een hersenspinsel, waarom ga ik niet met een mobiele winkel bij mensen thuis langs? Als ik jullie mis, dan missen jullie mij misschien ook wel? 

En zo stroomt mijn hoofd over van ideeën, en van decepties. Het ene moment voel ik me de koningin en het andere moment sta ik om 3 uur 's nachts tegen mijn kind te roepen dat ze nu godverdomme eens moet gaan slapen want mama is ook moe. 

Gewoon een werkende moeder dus, die soms ook 3 dagen de was in de machine laat zitten en daar dan achter komt omdat het begint te stinken op zolder. Maar als ik op dagen als vandaag naar die mooie blauwe lucht kijk, dan zeg ik nog maar eens tegen mezelf dat the sky the limit is. Alhoewel het hier de laatste dagen ook flink dondert binnenshuis.....